در وصایای امام اعظم رحمة الله علیه مر اصحاب خود را - ۳

هفتم آنكه بیافرید خداوند تعالی و رازق ایشان ست قوله تعالی اللَّهُ الَّذِي خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ و كسب بعلم حلال ست و جمع مال از حلال حلال ست و جمع مال از حرام حرام ست و خلق سه گروه اند مومن مخلص در ایمان خود و كافر منكر در كفر خود و منافق و مداهن در نفاق خود و خداوند تعالی فرض كرد بر مومن عمل را و بر كافر ایمان را و بر منافق اخلاص را قوله تعالی يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ وَيَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا أَطِيعُوا وَيَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ آمَنُوا وَیَا أَيُّهَا الْمُنَاْفِقُوْنَ أخلِصُوا هشتم آنكه استطاعت با فعل نه پیش از فعل ست و نه بعد از فعل كه اگر قبل از فعل باشد بنده بی نیاز باشد از خداوند در وقت فعل و این خلاف قرآن ست قوله تعالی وَاللَّهُ الْغَنِيُّ وَأَنتُمُ الْفُقَرَاء و اگر بعد از فعل باشد محال باشد حصول فعل بی استطاعت و طاقت نهم آنكه مسح بر موزه جایزست مقیم را یک شبان روز و مسافر را سه شبانه روز كه حدیث چنین وارد شده و هر كس این را منكر شود خطر آن بود كه كافر شود كه این حدیث قریب ست بمتواتر و قصر و افطار ثابت ست بنص كلام ربانی قوله تعالی وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَنْ تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلوٰةِ و قوله تعالی فی الافطار فَمَنْ كَانَ مِنْكُمْ مَرِيضًا أَوْ عَلَى سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ دهم آنكه امر كرد خداوند تعالی قلم را باینكه بنویسد قلم گفت بار خدایا چه نویسم فرمان آمد كه بنویس هر چیز را كه بودنی است تا روز قیامت قوله تعالی وَكُلُّ شَيْءٍ فَعَلُوهُ فِي الزُّبُرِ وَكُلُّ صَغِيرٍ وَكَبِيرٍ مُّسْتَطَرٌ یازدهم آنكه عذاب كاین و بودنی است لا محاله و سوال منكر و نكیر حق ست كه احادیث بان واردست و بهشت و دوزخ فانی نشود قوله تعالی أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ و قوله تعالی أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِين و خداوند تعالی بهشت و دوزخ آفرید از برای ثواب و عقاب و هر دو باقی مانند و فانی نشوند