در عیادت مریض - ۲

حكایت در روضه خلد میارد كه حكیمی بیمار شده بود جمعی بعیادت وی رفتند و دیر نشستند بعد ازان گفتند ما را پندی ده حكیم گفت شما را پند میدهم كه چون بعیادت بیمار شوید دیر نه نشینید * * فرد:

چو میروی سر بیمار دیر نه نشینی * ببر بفاتحه از سرش كرانجانی *

در صحیحین و سنن ابو داود و صحیح ابوعیسی ترمذی و اذكار امام محی الدین نووی و تلخیص اذكار میارد بروایت مادر مومنان عایشه صدیقه رضی الله عنها از رسول صلی الله علیه وسلم كه چون كسی بنالیدی بسوی وی از مرض انگشت سبابه خود بر زمین نهادی پس برداشتی و گفتی بِسْمِ اللهِ تربَةُ أَرْضِنَا بِرِيقةِ بَعْضِنَا يُشْفَى مقِيمُنَا، بإِذْنِ رَبِّنَا پس چون كسی بعیادت بیمار رود باید كه این دعا برخواند اقتداء برسول الله صلی الله علیه وسلم در سنن ابوداود و صحیح ترمذی میارد كه این كلمات را هفت بار بر بیمار خواند حق تعالی آن بیمار را شفا فرستد از هر بیماری كه باشد او را الاموت دعا اینست أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ يَشْفِيَکَ فایده عیادت آن میباشد كه دل شكسته آن بیمار را دریابی و بفاتحه و دعا مددگاری كنی شاید كه كاری برآید كه گفته اند

 * * رباعی:

چو رنج بر نتوانی گرفتن از بیمار *  قدم ز رفتن و پرسیدنش دریغ مدار *

هزار شربت شیرین و میوه خوشبوی * چنان مفید نباشد كه بوی صحبت یار *

قدم از خستگان باز مگیر خواه غنی بود بیمار خواه فقیر اگرچه دوستان را در رنج دیدن رنج تمام ست اما فراموش كردن نیز در یاری حرام ست