مكتوب سی و سیوم ۳۳ - ۳

عزیزی شیطان لعین را دید كه فارغ نشسته است و از تضلیل و اِغوا خاطر جمع ساخته آنعزیز سِرّ آنرا پرسید لعین گفت كه علماء سوء این وقت درین كار با من خود مددِ عظیم كردند و مرا ازین مهم فارغ ساختند و الحق درین زمن هر سستی مداهنتی كه در امور شرعیه واقع شده است و هر فتوری كه در ترویج ملت و دین ظاهر گشته است همه از شومی علماء سوء است و فساد نیّات ایشان آری علمائ كه از دنیا بی رغبت اند و از حُبِّ جاه و ریاست و مال و رفعت آزاد از علماء آخرت اند و ورثهٔ انبیا اند علیهم الصلوات والتسلیمات و بهترینِ خلایق ایشانند كه فردای قیامت سیاهی ایشانرا بخون شهدای فی سبیل الله وزن خواهند كرد و پله این سیاهی خواهد چربید وَنَوْمُ الْعُلَمَاءِ عِبَادةٌ در شانِ ایشان متحقِق است ایشانند كه جمالِ آخرت در نظرشان مستحسن آمده و قباحتِ دنیا و شناعت آن مشاهد گشته آنرا بنظر بقا دیدند و این را بداغ زوال مُتَّسم یافتند لا جرم خود را بباقی سپردند و از فانی باز داشتند شهودِ عظمت آخرت ثمرهٔ شهود عظمت جلال لا یزال است و ذلیل داشتن دنیا و ما فیها از لوازم شهودِ آخرت است لِاَنَّ الدُّنْیَا وَالْاٰخِرَةَ ضَرّتَانِ اِنْ رَضِیَتْ اِحْدهُمَا سَخِطَتِ الْاُخْرٰی اگر دنیا عزیز است آخرت خوار است و اگر دنیا خوار است آخرت عزیز است جمع این دو امر از قبیل جمع اضداد است- ع ما احسن الدین والدنیا لواجتمعا آری جمعی از مشائخ كه از خود و بایستِ خود بتمام بر آمده اند بواسطهٔ بعضی نیات حقّانیّه اختیار صورت اهل دنیا نموده اند و بظاهر راغب مینمایند فی الحقیقت هیچ تعلُّقی ندارند و از همه فارغ و آزاد اند رِجَالٌ لَا تُلْهِیْهِمْ تِجَارَةٌ وَّلَا بَیْعٌ عَنْ ذِكْرِ اللهِ تجارت و بیع ایشانرا مانع ذكر خدا نیست در عین تعلق باین امور بی تعلق اند حضرت خواجه نقشبند فرموده اند قَدَّسَ اللهُ تَعَالی سِرَّهُ الْاَقْدَسَ كه در بازار منی تاجری را دیدم كه پنجاه هزار دینار كم و بیش را خرید و فروخت نمود و یک لحظه دلِ او از حق سبحانه غافل نگشت.