پیدا كردن كراهیت دوستی مال - ۲

 و گفت: «دوستان آدمی سه اند: یكی با وی وفا كند تا بمرگ و یكی تا بكنار گور، و یكی تا بقیامت، آنكه تا مرگ بیش وفا ندارد مالست، و آنكه تا بلب گور بیش وفا ندارد اهل و فرزند و قرابتست، و آنكه تا بقیامت با وی بود كردار وی بود». و گفت: «چون آدمی بمیرد مردمان گویند چه باز گذاشت و فرشتگان گویند چه از پیش بفرستاد؟» و گفت: «ضیاع مسازید كه آنگاه دنیا را دوست گیرید». و حواریان فرا عیسی- علیه السلام- گفتند: سبب چیست كه تو بر آب میروی و ما نمیتوانیم، گفت: قدر زر و سیم اندر دل شما چگونه است؟ گفتند: نیكو، گفت: نزدیک من با خاک برابرست.

آثار یكی بودردا را- رضی الله عنه- برنجانید، گفت: بار خدایا تن درستی و عمر دراز و مال بسیارش ارزانی دار، و این بدترین دعاهاست كه هر كرا این دادند لابد بطر و غفلت ویرا از آخرت غافل كند و هلاک شود. و علی- رضی الله عنه- درمی بر كف دست نهاد و گفت: تو آنی كه تا از دست من نروی مرا هیچ سود نكنی. و حسن بصری- رحمة الله علیه- گوید: بخدای كه هیچ كس زر و سیم را عزیز نداشت كه نه خدای سبحانه وتعالی ویرا خوار و ذلیل نكرد. و چنین گفته اند كه اول درم و دینار كه در دنیا بزدند ابلیس آنرا برگرفت و در چشم مالید و بوسه همی داد و همیگفت: هر كه ترا دوست دارد بندهٔ منست و یحیی بن معاذ- رحمة الله علیه- گوید: دینار و درم كژدم است و دست بوی مبرید تا افسون وی بندانید، اگر نه زهر وی ترا هلاک كند، گفتند افسون وی چیست؟ گفت: دخلی از حلال بود و خرجی بحق و مسلمة بن عبدالملك اندر نزدیک عمر بن عبدالعزیز شد وقت وفات وی و گفت: یا امیرالمومنین كاری بكردی كه هیچكس نكرده است: سیزده فرزند داری و ایشان را درمی و دیناری بنگذاشتی، گفت: مرا راست باز نشانید، ویرا باز نشاندند، گفت: ملک ایشانرا بدیگری ندادم و ملک دیگری بایشان ندادم،