در شرایط ایمان و در ماهیت ایمان - ۳
در اصول الامشی میگوید ایمان عبارت از تصدیق ست در لغت و مفهوم عند الاطلاق تصدیق محمد رسول الله (صلی الله علیه وسلم) است بدانچه آورده از خداوند تعالی و نیز در اصول الامشی میگوید عامهٔ اهل سنت و جماعت برانند كه ایمان اقرار بزبان و تصدیق بدل ست و تصدیق بدل آنست كه باور دارد دل وی زبان ویرا و چاره نیست از اقرار تا اجرای احكام ایمان كنند بر وی در كشف الاسرار میگوید ایمان را دو ركن ست اقرار بزبان و تصدیق بدل آنچه محمد صلی الله علیه وسلم آورده است از خداوند عز وعلا در تمهید امام ابوالمعین نسفی (رحمة الله علیه) میارد كه هر كس از لفظ اقرار و تصدیق عدول كند تكذیب بین آسمان و زمین كرده باشد امام اعظم ابوحنیفه كوفی (رحمة الله علیه) میگوید ایمان تصدیق بدل ست و غیر ازین نیست و اقرار بزبان دلیل ست بر وی و ركن نیست و این قول ابوالحسن اشعری و ابوالحسن فضل بلخی و جماعت از متكلمان ست و قول امام ابومنصور ماتریدی (رحمة الله علیه) همین ست و حجت ایشان آنست كه محل چیزی محل ضد ویست و ضد ایمان كفرست و ركن كفر بدل بس ركن ایمان نیز بدل باشد در تحریر الفرایض میگوید از تصدیق بدل تصدیق لغوی مرادست و نه تصدیق منطقی خواه موافق باش و خواه مباش زیرا كه قرآن بدین ناطق ست وقرائت عامة قرآناً عربیاً است نه قرآنا منطقیاً در عقیده نجاح آورده است كه یكی از شرایط ایمان باور داشتن ست مر خداوند را و حلالهای خداوند را بحلال اعتقاد كردن و حرامهای خداوند را بحرام اعتقاد كردن در تفسیر حقایق میارد از امام سفیان ثوری طیب الله روحه كه ایمان اقرار و تصدیق و عمل و اتباع سنت ست تمام نشود ایمان مگر باینها