در بیان چیزهایی كه نماز را تباه كند و چیزهایی كه نماز را تباه نكند - ۳

و در (جامع صغیر) آورده كه اگر پرسید در نماز از كسی كه در خداوندی هیچ شریک هست یا نی او در جواب گوید كه لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ و اگر كسی بیرون نماز خدای را بصفتی یاد كند لایق حضرت او نباشد نماز گزارنده در جواب او گوید سبحان الله یا خبری بدو آوردند كه فلان مسافر از سفر باز آمد گوید الحمد لله یا گویند كه فلان دشمن تو فوت شد در جواب گوید لَا حَوْلَ وَلَا قُوَّةَ اِلَّا بِالله نزدیک ابوحنیفه و محمد درین همه تباه شود و نزدیک ابویوسف تباه نشود از برای آنكه این سخن آدمی نیست و ابوحنیفه و محمد میگویند كه در معنی سخن آدمیست و جواب سوال است و اگر اوّل نماز در نیافته است یا امام بفراموشی سلام داد و امام فاتحه برخواند و او فاتحه خواند بعد ازان او را یاد آمد كه چیزی از نماز باقی مانده نزدیک ابوحنیفه نماز تباه شود و نزدیک ابویوسف نشود باقی نماز خود تمام كند سجده سهو بیارد و اگر بفراموشی سلام داد بعد ازان الْحَمْدُ لِلَّهِ عَلی التَّوفِیق گفت و آیة الكرسی بخواند بعد ازان او را یاد آمد كه چیزی از نماز باقی مانده برخیزد و نماز تمام كند سجده سهو آرد كه نماز او روا باشد باتفاق و اگر بفراموشی سلام داد بعد ازان دعای آخرتی كرد عربی یا پارسی چنانكه گفت كه خداوندا مرا بیامرز و مادر و پدر ما را بیامرز چون او را یاد آمد كه از نماز او چیزی باقی مانده است برخیزد و آنچه باقی مانده است تمام كند و سجده سهو آرد نماز او باتفاق روا باشد و اگر بعد ازان كه بسهو سلام داد و گفت كه بار خدایا مرا زنی خوب رو روزی كن یا كنیزكی نغز یا غلامی نیک نزدیک ابوحنیفه و ابویوسف و محمد رحمهم الله نماز او تباه شود از سر باید گرفت و نزدیک شافعی رحمه الله تباه نشود باقی نماز را تمام كند