اما اگر چنانكه اگر گربه گوشت میبرد او در نماز قراءت بلند برخواند تا آواز او بشنوند و نگذارند كه گربه گوشت ببرد ویا بچه بسوی آتش میرود او بلند برخواند تا بچه را از آتش باز دارند یا كسی او را آواز میدهد و بر نیت جواب بلند برخواند بر نیت آن كه بدانند كه وی در نمازست نماز تباه نشود از برای آن كه در مسجدهای آذینه آواز بلند میكنند تا معلوم شود كه در نماز اند و هر چه از برای خبر كردنست تباه نشود و هر چه از برای فرمودن و باز داشتن بود تباه شود و اگر امام به سهو در نماز فجر فاتحه آهسته آغاز كرد ویا در نماز پیشین بلند آغاز كرد جماعتی سُبْحَانَ اللَّه بلند گفتند تا امام را آگاه كنند نماز تباه شود و اگر بر جایی كه نماز میگزارد نجاست افتاد یا در جایگاهی كه نجاست باشد بایستد یا بسبب انبوهی بصف زنان افتاد یا عورت او برهنه شد چنانكه فوطه بر میان داشت كشاده شد درین همه نزدیک ابویوسف تباه شود و نزدیک محمد تباه نشود مگر آنكه یک ركعت بدین حال بگزارد آنگاه تباه شود و فتوی برینست

بدانكه كبر و خویشتن بزرگی صفتی مذموم است و بحقیقت خصمی است با حق عز وجل: كه كبریا و عظمت ویرا سزد و بس؛ و بدین سبب اندر قرآن مذمت بسیارست جبار و متكبر را، چنانكه گفت: « كَذَلِكَ يَطْبَعُ اللَّهُ عَلَى كُلِّ قَلْبِ مُتَكَبِّرٍ جَبَّارٍ [خداوند بر دل هر متكبر گردنكش مهر میزند]» و گفت: «وَقَد خَابَ كُلُّ جَبَّارٍ عَنِيدٍ [نومید و بی بهره شد هر گردنكش ستیزنده با حق]»؛ و گفت: از زبان موسی- علیه السلام-: «إِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُم مِّن كُلِّ مُتَكَبِّرٍ لَّا يُؤْمِنُ بِيَوْمِ الْحِسَابِ [پناه میبرم بخدای خودم و خدای شما از هر متكبری كه بروزشمار ایمان ندارد]». و رسول- علیه السلام- گفت: «اندر بهشت نشود كسی كه اندر دل وی مقدار یک حبه یا یک خردل كبر باشد»؛