در فضل كلمه شهادت و فضیلت ذكر حق جل و علا - ۲

همانا كه لطف خداوند ندا میكند كه ای بنده اگر ایستاده ای بیاد من مشغول باش تا آن زمان كه ترا در موقف حساب بایستانند من ترا بلطف خود یاد كنم و اگر نشسته بیاد من مشغول باش تا چون ترا بر سریر سلطنت بهشت بنشانم برضا و لقای خود ترا یاد كنم و اگر تكیه كردهٔ بیاد من مشغول باش تا دران وقت كه ترا در زندان لحد بخوابانند من ترا برحمت خود یاد كنم پس ای بنده در هیچ حال از ما و از یاد ما غافل مباش كه دل تو مخزن اسرار ماست و ما را با تو كارهاست * * مثنوی:

دل كه با یاد دوست همراه است * از تقاضای اذْكُرُوا اللَّهَ است *

اذْكُرُوا اللَّهَ اگر نفرمودی * زهره یاد او كرا بودی *

آری چون سلطان ذكر ساكن ولایت دل شود دل با او اطمینان و انس گیرد قوله تعالی الَّذِينَ اٰمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللَّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ آنجا كه غیر حق را جا نماند خار و خاشاک غیر بر آتش غیرت سوخته گردد * * فرد:

زین پیش دلی بود هزار اندیشه* اكنون همه لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ است*

در صحیح مسلم میاید بروایت ابوهریره از رسول صلی الله علیه وسلم كه فرمود سیروا هذا جمدان سبق المفردون قالوا وما المفردون یا رسول الله قال الذاكرون الله كثیرا والذاكرات سبب ورود حدیث آن بود كه جماعتی مردان و زنان از میان خلق عزلت گرفتند و بر سر كوهی نشستند و درانجا بیاد حق تعالی و بعبادت وی مشغول میبودند و از حق جز حق نمیخواستند رسول صلی الله علیه وسلم اشارت بدان كوه كرد و این حدیث فرمود یعنی سیر كنید و بروید بدین كوه تا به بینید كه سبقت گرفته اند مفردان