مكتوب هشتاد وپنجم - ۸۵

بمیرزا فتح الله حكیم صدور یافته در ترغیب بر اتیان اَعْمالِ صالحه خصوصاً اَدایٔ صَلوات بجماعات وَمَا یُنَاسِبُ ذلِكَ وَفَقَكُمُ اللهُ سُبْحَانَه لِمَرْضِیَّاتِه آدمی را همچنانكه از درستی اعتقادات چاره نیست از اتیان اَعمالِ صالحه نیز چاره نیست و جامع ترین عبادات و مقرب ترین طاعات اداءِ صلوٰة است قَالَ عَلَیْهِ الصَّلوٰةُ وَالسَّلَامُ اَلصَّلوٰةُ عِمَادُ الدِّیْنِ فَمَنْ اَقَامَهَا فَقَدْ اَقَامَ الدِّیْنَ وَمَنْ تَرَكَهَا فَقَدْ هَدَمَ الدِّیْنَ و كسی را كه بر مواظبت اداءِ صلوٰة موفق سازند از فحشاء و منكر باز دارند كریمهٔ اِنَّ الصَّلوٰةَ تَنْهی عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنْكَرِ مویِّدِ این سخن است و صلواتی كه نه چنین است صورت صلوٰة است حقیقت ندارد و لیكن تا زمان حصول حقیقت صورت را از دست نمی باید داد مَا لَا یُدْرَکُ كله لا یترک كله اكرم الاكرمین اگر صورت را به حقیقت اعتبار نماید مستبعد نیست فَعَلَیْكُمْ بِمُوَاظَبَهِ اَدَاءِ الصَّلَوَاتِ مَعَ الْجَمَاعَاتِ مَعَ الْخُشُوْعِ وَالْخُضُوْعِ فَاِنَّهَا سَبَبُ النَّجَاتِ وَالفَلَاحِ قَالَ اللهُ سُبُحَانه وَتَعَالی قَدْ اَفْلَحَ الْمُوْمِنُونَ الَّذِیْنَ هُمْ فِیْ صَلوٰتِهِمْ خٰشِعُوْنَ كار آنست كه با وجودِ مُخاطَره كرده شود سپاهیان در وقت غلبهٔ غنیم اگر اندک تردُّد می كنند اعتبار بسیار پیدا می كند صَلاحِ جوانان بان سبب اعتبار دارد كه با وجود غلبهٔ شهوت نفسانی خود را بصلاح آورده اند اصحاب كهف این همه بزرگی بواسطهٔ یک هجرت از مخالف دین یافتند در حدیث نبوی علیه الصلوٰة والسلام وارد است عِبَادَةٌ فِی الْهَرْجِ كَهِجْرَةٍ اِلیّ پس منافی فی الحقیقت عَین باعث است زیاده ازین چه نوشته آید فرزندی شیخ بهاؤ الدین را صحبتِ فُقَرا مرغوب نمی افتد و باهلِ غِنا و تنعُّم مائل و منجذِب است نمیداند كه صحبت ایشان سمِّ قاتل است و لقمه چربِ شان ظلمت افزا است الحذر الحذر ثم الحذر الحذر در حدیث صحیح وارد است عَلی مَصْدَرِهِ الصَّلوٰةُ وَالسَّلَامُ مَنْ تَوَاضَعَ لِغَنِیٍّ لِغِنَاهُ ذَهَبَ ثُلُثَا دِینِه فَوَیْلٌ لِمَنْ تَوَاضَعَهُمْ لِغِنَاهُمْ وَاللهُ سُبْحَانَه الْموَفِّقُ.