تیمور خان، از بزرگترین جهانگیران تاریخ می باشد. در سال ۱۳۳۶ میلادی در شهرِ كَش (شهرِ سبز چشم) بدنیا آمد. تیمورخان كه آموزش خوبی دیده بود، در سال ۱۳۷۰ میلادی به تنهایی حاكم ماوراء النهر شد و در سمرقند به تخت برآمد. از چین تا دهلی كل آسیا را، عراق و سوریه را، و تا ازمیر آنادولو را گرفت. در هنگام رفتنش به سفر چین در ۲۰ فبروری ( فوریه) ۱۴۲۰ میلادی وفات یافت. قبرش در سمرقند می باشد. صاحب علم و یک حكمران بزرگ بود. به امر او، تعداد زیادی مدرسه و كتابخانه ساخته شد.

بدانكه این مذهب همه مسلمانانست بزبان، ولكن اگر از خویشتن تحقیق این جویند تا دیدار چیزی كه بجهت [طرف- مكان] نبود و شكل و لون ندارد چه لذت دارد، این ندانند ولكن زبان اقرار می دهند از بیم آنكه در شرع آمده است، ولكن در باطن وی هیچ شوق نبود، بدانكه آنچه نداند مشتاق چون باشد؟ و هر چند تحقیق این سر در كتاب دشخوار بود لكن ما باشارتی مختصر تعریف كنیم: بدان كه این بر چهار اصل است: یكی آنكه بدانی كه دیدار خدای تعالی از دیدار هر چه جز ویست خوشتر، و دویم آنكه بدانی معرفت خدایتعالی از معرفت هر چه جز ویست خوشتر و سیم آنكه بدانی كه دلرا در علم و معرفت راحت و خوشی است بی آنكه تن را و چشم را در آن نصیب بود، چهارم آنكه بدانی كه خوشی كه از خاصیت دل بود از هر خوشی كه از چشم و گوش و حواس را باشد غالب تر و قوی تر، چون اینهمه بدانی بضرورت معلوم شود كه ممكن نیست كه خوشتر از دیدار حق تعالی چیزی بود.