خویشتن شناسی را سرمایهٔ بزرگ دان، بر طاعت حریص باش تقوی را حصن حصین شناس از دشمن دوست نما حذر كن، از نادان مغرور اجتناب نمای. ناشنیده و نادیده مگوی، مردمرا بافراط منكوه و مستای، آنكه بگوش شنیدهٔ هوش دار، راست گوی و عیب مجوی، راستی كه بدروغ ماند مگوی اگرچه زیان رسد، در جواب تعجیل منمای قول از راستی باز مگیر، تا نپرسند مگوی، تا نجویند مرو، مفروش آنچه نخرند، در گذار تا در گذارند از خود لاف مزن بلا را نتیجهٔ هوا دان، آنچه ننهادهٔ برمگیر، نا كرده كرده مشمر، دلرا بازیچهٔ دیو مساز، هر چه بر خود روا نداری بر دیگران روا مدار، بندهٔ حرص مباش، خفتهٔ غفلت مشو، نان همه كس را مخور نان از هیچكس دریغ مدار از درویشی مترس، از توانگری مناز، از دادهٔ خدای تعالی خور تا كم نشود، سرمایه بآرزوی سود بسیار از دست مده، سودی كه در آخرت دارد بگذار، امانت نگه دار تا توانگر باشی، بفرمان نفس از دست مده، از دشمن خانگی بیشتر ترس، از عاجز نو كیسه وام مخواه،

جمره، افزایش گرما، به فاصله های هفت روزه میباشد كه، در هنگام نزدیک آمدن بهار ابتدا در هوا، بعد در آب و در نهایت در خاک بمیان می آید. جمره بمعنی قطعه سوخته ذغال، بمعنی گدازه (اخگر) می باشد. افتادن جمره ها نظر به روزهای قاسم انجام میگیرد. جمره اول، به هوا، در یكصد وپنجمین روز قاسم (در ۲۰ فبروری ( فوریه))، جمره دوم، به آب، در یكصد ودوازدهمین روز (در ۲۷ فبروری (فوریه))، جمره سوم، به خاک، در یكصد ونوزدهمین روز (در ۵ مارچ (مارس)) می افتد. امروز یكصد وپنجمین روز قاسم، یعنی روزی است كه اولین جمره به هوا می افتد. جمره ها، مژده دهنده شروع به گرمی گراییدن هوا و پشت سر گذاشتن روزهای سرمای زمستان می باشد.