در فرضیت پنج نماز و تفسیر وی لغهً و شرعاً و فضیلت مداومت بر ادای روی - ۳
و روز قیامت روی وی همچون ماه شب چهارده باشد و در هر شبانه روزی كه بگذاردن پنج نماز مداومت نموده باشد او را مزد هزار شهید باشد حكایت در زادالمقوین میآرد كه مغی از اصمعی سوال كرد كه در دین شما از عبادتها كدام فاضلترست اصمعی گفت در دین ما فاضل ترین همه عبادتها نمازست گفت چرا گفت از برای آنكه عبادت فرشتگان هفت آسمان در ویست از قیام و ركوع و سجود و تسبیح و با اینها قرائت قرآن در وی زیادت منع گفت در نماز هیچ ركن بر ركن ترجیح دارد گفت سجده بر همه اركان ترجیح دارد كه كمال خشوع و خضوع در ویست و بنده در هیچ حال برحمت خداوند چنان نزدیک نشود كه در حال سجده گفت از سجده هیچ چیز بالاتر هست گفت هست یک چیزست كه از همه بالاترست گفت آن كدام ست گفت منت پروردگار بر خود دیدن كه بی سابقه خدمتی در ازل مرا تاج ایمان بر سر نهاد و سزاوار سجدهٔ خود گردانید و بی سابقه بد خدمتی زنـّار ترسائی بر میان تو بست و سزاوار سجده آتش گردانید مغ را این سخن در دل تاثیر كرد سر برآورد گفت راست گفتی اسلام عرضه كن كه در گشادند كلمه بگفت و مسلمان شد پس بدانكه نماز در دنیا و آخرت سبب نجات ست و بحكم كلام حق مكفر سیّات ست قوله تعالی أَقِمِ الصَّلاةَ طَرَفَیِ النَّهارِ وَزُلَفاً مِنَ اللَّیْلِ إِنَّ الْحَسَناتِ یُذْهِبْنَ السَّیِّئاتِ ذلِٰکَ ذِكْری لِلذَّاكِرینَ یعنی بپای دار نماز را از دو طرف روز یعنی نماز بامداد و نماز پیشین و نماز دیگر و زلفا من اللیل و در بعضی از ساعات شب یعنی نماز شام و نماز خفتن در مستخلص و لسان التنزیل میگوید كه الزلفة پارهٔ از شب بدرستیكه حسنات یعنی پنج نماز ببرد و محو كند بدیها را یعنی صغایر را ذَٰلِكَ ذِكْرَى لِلذَّاكِرِينَ آنچه یاد كردیم پندیست مر پندگیرندگان را و از آیات كه در قرآن ناطق ست بفرضیت پنج نماز یک آیت این بود