هم در صحاح مصابیح میاید این حدیث قال النبی علیه السلام الصَّلَوَاتُ الْخَمْسُ وَالْجُمْعَةُ إِلَى الْجُمْعَةِ وَرَمَضَانُ إِلَى رَمَضَانَ مُكَفِّرَاتٌ مَا بَيْنَهُنَّ إِذَا اجْتَنَبَ الْكَبَائِرَ یعنی پنج نماز و جمعه تا جمعه و ماه رمضان تا ماه رمضان مكفر و محو كننده اند بدیها را چون اجتناب نمایند از كبایر در تفسیر وسیط میاید این حدیث بروایت امیرالمومنین علی كرم الله وجهه از ابوبكر صدیق رضی الله عنه كه رسول علیه السلام فرمود كه هیچ مسلمانی نباشد كه گناهی كند پس ازان وضو سازد و دو ركعت نماز بگذارد و از خداوند تعالی آمرزش خواهد از برای آن گناه الا آنكه آمرزیده شود آن گناه وی رسول علیه السلام این دو آیت برخواند قوله تعالی ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَحِيمًا و قوله تعالی وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنفُسَهُمْ الایة الهی ما بیچارگان را توفیق طاعت ارزانی دار و صغایر و كبایر ما را در گذار.

بدانكه دانستنی بر دو قسم است: بعضی آنست كه در خیال آید چون الوان و اشكال، و بعضی عقل ویرا دریابد و در خیال نیاید چون حق تعالی و صفات وی، بلكه چون بعضی از صفات تو چون قدرت و علم و ارادت و حیوة كه این همه را چگونگی نیست در خیال نیاید بلكه خشم و عشق و شهوت و درد و راحت و اینهمه چگونگی ندارد و در خیال نیاید عقل همه را دریابد؛ و هر چه در خیال آید ادراک تو آنرا بر دو درجه است: یكی آنكه در خیال حاضر آید چنانكه گویی كه در وی مینگری، و این ناقص ترست و دیگر آنكه در چشم آید و این كاملترست، لا جرم لذت در دیدار معشوق بیش از آنست كه لذت در خیال وی، نه از آنكه در دیدار صورتی دیگرست مخالف آن یا نیكوتر از آن، بلكه همانست ولكن روشن ترست،