در امر معروف و نهی منكر - ۶

و آن آنست كه بر امر معروف ونهی منكر و ایمان داری مداومت مینمایند و از بسیاری كه امر معروف ونهی منكر در دین مهم ست او را مقدم بر ایمان یاد كرد و بلفظ مضارع فرمود و صیغهٔ مضارع دوام و استمرار میطلبد سوال چون صیغهٔ مضارع از برایٔ دوام و استمرارست پس معنی چنان شود كه بنده یک طرفة العین ازان غافل نشود و خالی نباشد و این دشوار مینماید پس این معنی چگونه باشد جواب آنست والله اعلم دنیا هرگز باید كه از امر معروف خالی نباشد و از نهی منكر و این معنی مقرر و موجودست زیراكه هیچ وقت عالم از امر معروف و نهی منكر خالی نیست تا اگر درین خانه نیست در خانهٔ دیگر هست و اگر درین محله نیست در محلهٔ دیگر هست و اگر درین قریه یا درین شهر نیست در قریه و شهر دیگر هست پس دوام و استمرار برین تقدیر حاصل آمده باشد و رسول صلی الله علیه وسلم فرمود كه هر كس امر معروف و نهی منكر میكند و دران میكوشد كه احیای دین و سنت كند و در ترویج دین و شریعت سعی نماید او خلیفهٔ خداوندست در زمین و خلیفهٔ رسول وی و خلیفهٔ كتاب وی و امیرالمومنین علی كرم الله وجهه فرمود فاضلترین جهاد وی امر معروف و نهی منكرست در طبیب القلوب نقل ست كه مردی هارون الرشید را امر معروف كرد او را خوش نیامد بفرمود تا او را در خانه كردند و در خانه را برآوردند بعد از هفته هارون را گفتند آن مرد را كه در خانه كرده بودی امروز در فلان باغ دیدیم بفرمود تا او را حاضر آوردند گفت ترا كه از خانه بیرون كرد گفت آن كس كه در خانه كرد گفتند كه در خانه كرد ترا گفت همان كس كه از خانه بیرون آورد گفت مشكل سخنی ست گفت خدایرا ازین مشكلها بسیار است هارون دانست كه او از دوستان حق ست بفرمود تا او را بر اسپی سوار كردند و در بازار بغداد میگردانیدند و منادی میكردند كه این مردیست كه خداوند او را عزیز كرده است و هارون میخواست كه خوار كند نتوانست الهی بحرمت دوستان خود ما را از خواریٔ دنیا و آخرت نگاهدار.