در بیان معاملات بزرگ و مراتب شگرف حضرت امام ربانی - ۲
انتهی كلامه الشریف و بر مكتوب دیگر بعد ازین این مدعا رقم نموده اند كه ای برادر این سخن امروز بر اكثر خلائق گران است و از افهام اینها دور امّـا اگر بر سر انصاف بیایند و علوم معارف یكدیگر را موازنه كنند و صحت و سقم احوال را بمطابقه علوم شرعیه و عدم مطابقه آن ملاحظه نمایند و تعظیم و توقیر شریعت و نبوت را بینند كه در كدام یكی بیشتر است شاید از استبعاد برآیند دیده باشند كه فقیر كتب و رسائل خود نوشته است كه طریقت و حقیقت خادمان شریعت اند و نبوت افضل از ولایت اگر چه ولایت آن نبی باشد و نوشته كمالات ولایت را بكمالات نبوت هیچ مقداری نیست كاشكی حكم قطره داشتی نسبت بدریای محیط و امثال این بسیار رقم نموده خصوصا ًدر مكتوب بیان طریق كه بنام فرزندی است آنجا ملاحظه نمایند مقصود ازین گفتگو اظهار نعمت حق است سبحانه و ترغیب طالبان این طریقت نه تفضیل خود بر دیگران معرفت خدای جل وعلا بر آنكس حرام است كه خود را از كافر فرنگ بهتر داند فكیف از اكابر دین
٭** ولی چون شه مرا برداشت از خاک * سزد گر بگذرانم سر ز افلاک
من آن خاكم كه ابر نو بهاری * كند از لطف بر من قطره باری
اگر بر روید از تن صد زبانم چو سوسن شكر لطفش كی توانم
انتهی كلامه الشریف راقم حروف گوید مرا بر دل خطور میكرد كه اگر از اعاظم علماء وقت اینمعنی را كه حق سبحانه حضرت ایشانرا مجدد ألف ساخته مسلم میداشت تایید تمام بود تا روزی باین خطره بخدمت حضرت ایشان رسید باین حقیر خطاب نموده فرمودند كه مولانا عبدالحكیم سیالكوتی [توفی سنة ۱۰۶۷هـ.ق. (۱۶۵۷م.)] كه در هندوستان در علوم عقلیه و نقلیه و تصانیف علیه چون او الحال در دیار هند نمی نماید