در بیان معاملات بزرگ و مراتب شگرف حضرت امام ربانی - ۳
كتابتی بما نوشته بود و تبسم نموده فرمودند یكی ازان فقرات مدحیه این بود كه مجدد الالف الثانی مخفی نماند كه این مولانای مذكور شبی در واقعه حضرت ایشانرا دیده بود كه این آیه برو خوانده اند قل الله ثم ذرهم بعد از دید این واقعه بخدمت ایشان آمده تعلیم طریقه گرفت و از مخلصان حقیقی گشت پس پیش از ملازمت صوریه میگفت كه من اویسئ حضرت ایشانم پس خداوند این مرتبه را كه آن تجدید ألف بود اگر باین خصایص كه مذكور گردد بنواخته باشند عجیب و غریب نبود آن مخصوصات كه بعضی ازان سابقاً در فصل سوم ذكر یافته كه [آن مجملا چهل و شش خاصه است] باز میگردد
۱ - یكی ظاهر شدن استعداد قطبیت ایشان به پیر بزرگوار ایشان پیش از رسیدن آنحضرت بخدمت آن مرشد والا مرتبه بچندین سال دیگر نور عالم افروز ایشان را هم پیش از ظهور معامله ایشان بچندین سال بصورق شمع عظیم دیدن كما مرّ
۲- دیگر بر نگاشتن آن خواجه ذوالمكاشف در بدایت سلوک حضرت ایشان به مخلصی كه فلان بدان ماند كه چراغی شود كه عالمها ازو منور گردد
۳- و دیگر فرمودن بیكی از مخلصان ملتمس احوال و كمال كه چون ایشان بیایند ازیشان التماس نمایم كه در پنج شش روز كار ترا بنهایه رسانند
۴- دیگر حصول مرتبه مرادیت و محبوبیت مر ایشان را و بشارات پیر عالی منقبت بآن دولت
۵- دیگر سرعت سیر و سلوک ایشان در خدمت پیر بزرگوار تا بحدی كه در دو نیم ماه بكمال رسیده اند
۶- دیگر سپردن پیر والا مرتبه ایشان مستفیضان خود را در حیوة خود بایشان
۷- دیگر فرمودن آن پیر دستگیر ایشان را آفتاب شهود و خود را بوقلمون
۸- دیگر نوشتن آن پیر بزرگوار بایشان كه مدتیست عرض نیازی بدرگاه ولایت نكرده ایم
۹- دیگر تحریر نمودن آن مرشد عالی قدر بایشان كه سخن درویشان بحضرت شما نوشتن بشیری است