جمال الٰهی را كه از فهم دور و از چوكات بیان خارج است، چنانچه در آخرت دیده خواهد شد، بی زمان و بی مكان دید. با الله تعالی بدون صوت و حرف گفتگو كرد. الله تعالی را تسبیح، حمد و ثنا نمود. به شرف و اكرامات مظهر گردید. پنجاه نماز را بر او و امت او فرض نمودند و با اشاره حضرت موسی علیه السلام برای تخفیف آنها عروج و نزول نمود و آنها را به پنج فرض رسانید. بعد از این مسافرت طولانی و بعد از آنكه غرایب فراوان را دید و شنید با هزاران خلعت و تشریف و تكریم، بخوابگاه خود عودت فرمودو خوابگاهش هنوز گرم بود.

الٰهی هر كه با تو سازد گویند دیوانه است و هر كه با خود سازد گویند بیگانه است.

الٰهی دانستم كه این كار نه كار من است و آمدن در این راه نه بپای من است تو گفتی رأی تو نیست رأی من است.

حقیقت بی شریعت زرق و از حق دوریست شریعت بی حقیقت حرفست است و مزدوریست.

الٰهی همه نادانند و هم ناتوانند، ازبام برآیی از در آییم، و اگر بخوانی در آرزوی آنیم، فراق كوهرا هامون كند هامونرا جیحون كند جیحونرا پر خون كند. دانی كه با دل این ضعیف چون كند، اندرون گور همه حسرت است و بیرون گور همه عبرت است، میان حسرت چه جای عشرت است.

الٰهی بفضای محبت میخوانی و بكبریای عزت میرانی من نمیدانم كه تو چه میدانی.