در بیان امامت كردن - ۲
و رسول الله ؐ فرمود عابدی كه او را علم نباشد همچون خری باشد كه او را در آسیا میگردانند و علما گفته اند كه هر كه زهد كند بی علم در آخر عمر یا دیوانه شود یا كافر میرد و فرمود كه رسول ؐ (نگریستن در روی علما عبادت است و خواب علما عبادت است) پس علما ازین حدیثها گفته اند كه اولترین مردمان بامامت عالم تر ایشانست و اگر همه در علم برابر باشند پرهیزكارترین ایشان و اگر درین همه برابر باشند مهتر ایشان بسال و در (مجمع البحرین) [مولف (مجمع البحرین و ملتقی النهرین) امام احمد ابن الساعاتی البغدادی توفی سنة ۶۹۴ ه. [۱۲۹۵ م.]] آورده كه اگر درین همه برابر باشند باتفاق یكدیگر هر كدام كه اختیار كنند اولی باشد و در (محیط) آورده كه در خانه كسی كه مهمان باشد اگر همه برابر باشند خداوند خانه امامت كند و در (كنز) آورده كه امامت چهار گروه روا باشد امامت مسافر مقیم را و امامت كسی كه تیمم كرده باشد هر كسی را كه وضو ساخته باشد و امامت كسی كه مسح كشیده باشد هر كسی را كه پای شسته باشد و امامت كسی كه نشسته میگزارد هر كسی را كه بر پای نماز میگزارد و بنزدیک محمد اگر نشسته ایستاده را امامت كند روا نباشد و این روایت در (منظومه) است اما فتوی بر آنست كه روا بود و در (فتاوای ظهیری) آورده كه امامت گوژپشت روا نبود هر كسی را كه بر پای میگزارد و بعضی گفته اند كه روا بود امّا صحیح آنست كه روا نبود