حضرت آق شمس الدین، فاتح معنوی استانبول، عالم بزرگ، استاد، طبیب و ولی، معلم حضرت سلطان فاتح محمد خان میباشد. در ۱۳۹۰ میلادی در شام بدنیا آمد، در ۱۴۶۰ میلادی در «گوینوک» وفات یافت. هر سال در آخرین یكشنبه ماه می، روز یاد بود او تجلیل میشود.

حضرت آق شمس الدین كه از شاگردان حضرت حاجی بایرام ولی میباشد، كتابهایی بنام رسالة النوریه و مادة الحیوة را تالیف نموده است. حضرت آق شمس الدین اولین عالم اسلام است كه در كتابهای مذكور با بیان نمودن اینكه: "بیماریها توسط موجودات زنده از انسان به انسانی دیگر منتقل میگردد"، وجود میكروبها را برای اولین بار كشف نموده است.

الٰهی اگر در فتنهای آخر زمانیم سزای آنیم كه روزان و شبان در عصیانیم، هشیار باش كه عقبه باریک است كم خسب كه گور تنگ و تاریک است كرامات نه بر آب رفتن است كرامات عین حقیقت جستن است، بهار سه است بهار تن بهار دل بهار جان بهار تن ادب است بهار دل وفاست بهار جان بقاست دراین راه نفسی باید مرده دلی میباید زنده جانی میباید فرخنده، ما دلی داریم مرده نفسی داریم زنده جانی در تفرقه و ایامی پراكنده، مصلحت دوستی را آنكه سزاوار باشی كه از عطا افكار باشی، عام بر آنند كه تا دعا نبود اجابت نبود خاص بر آنند كه تا اجابت نبود توفیق بدعا نبود، دنیا نه سرای آسایش است اگر آسایش است آنهم آزمایش است، از زندگانی در عذابیم گویی بر آتش كبابیم نه بیداریم و نه در خوابیم، بزرگ چیزی از ما فوت شد عمر گذشت و وقت موت شد.