اندر بیان كردن توبه و روش تائبان و محققان - ۲

گفت یا اعرابی از خدای تعالی كه خواهی عطای وی خواه اما ما كار آسان گرفته ایم و در نه اندیشیم كه چه می گوییم اسب غفلت و سفاهت را عنان فرا سر گذاشته ایم ما را این همه از قرین بد می افتد اگر كسی برخیزد و بخدمت عوانی شود چند كس بر وی ثنا گویند كه نیكو كردی كه چنین توانی زیست آخر ترا و فرزندان ترا در پهلوی وی معیشت و فراخ دستی بود و اگر كسی از درگاه ایشان با حضرت حق سبحانه و تعالی گردد و توبه كند هزار دیو و دیو مردم بینی كه از جای بجهند كه ای سلیم دل این چه بود كه كردی خویشتن را در محنت افكندی هم آنجا می بایست بود كه فردا درمانی و اگر پای تو در سنگ آید هزار شماتت بر تو بكنند خود هیچ در نه اندیشی كه ما را خدایست دارنده روزی دهنده همه خلق است و ورای این روز كه ما دروییم روزی دیگر است و همه دوست و دشمن آنجا حاضر خواهند بود و خجلت آن خجلت و نواخت آن نواخت و حرمت آن حرمت است كه آنجا خواهند بود امروز چنانكه هست فرا گذرد آخر ساعتی بنشینی و برین عمر گذشته خود و بر خجالت آن روز كه این جمله بر باید خواند از بیم خدای عز وجل و از تشویر حساب یک قطره آب كه از چشمت بیرون آید او را به از دنیا و هر چه در دنیاست چنانكه رسول صلی الله علیه وسلم می فرماید (من بكت عیناه من مخافة الله حرّم الله علیه النار وادخله الجنة وله فی الجنة جنتان) ثم قرأ هذه الایه (وَلِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّه جَنَّتَانِ) پارسی خبر چنین باشد كه رسول صلی الله علیه وسلم می گوید هر كه چشم او تر شود از بیم خدای عز وجل خدای تعالی آتش دوزخ بر وی حرام كند و او را در بهشت عدن فرود آرد و ویرا در بهشت دو بوستان باشد كه هر یكی بهتر از دنیاست