در هستی و یگانگی خداوند تعالی - ۱

بدانكه همه صفات خداوند قدیم ست برابرست كه صفات ذات باشد یا صفات افعال و صفات ذات بیت * *

حیوٰة است و بقا و علم و قدرت * بصر سمع و كلام ست و ارادت *

و این همیشه صفات ذاتست و صفات افعال همچون خلق و رزق و احیا و اماتت و مثل آن و قدریه صفات فعل را محدث میگویند و آن خطا و غلط ست زیرا كه ذات او محل حوادث نیست ازان ده صفت ثبوتی اول هستی خداوند ست جل وعلا باید كه بزبان مقر آئی و بدل اعتقاد كنی كه خداوند تعالی است

نه چنانكه معطـّله گفتند عالم را صانع نیست و دهریه هستی حق را منكر شدند پس بشناسی و باور داری كه صانع هست این بساط اغبر و این قبه اخضر برافراشته و نگاهداشته اوست و او نیست جز حضرت معبود مطلق و پادشاه بحق كه مقدر بی علت و مصور بی آلت ست یعنی خداوند عزوجل حكایت در كتاب عجایت المخلوقات و غرایب الموجودات میارد كه از اعرابی در بادیه سوال كردند كه بچه شناسی و بچه دانی كه عالم را صانعی هست اعرابی نظر كرد دران صحرا بعرهای شتر دید افگنده و نشان قدم رونده گفت كه:

* * البعرة تدل علی البعیر * اثارالقدم تدل علی المسیر *

و هیكل العلوی بهذه اللطافه * و هیكل السفلی بهذه الكثافه *

اما تدلان علی الصانع الخبیر *

شعر: * * ففی كل شیء له آیة * تدل علی انه واحد *

بیت:*هر چه بینی بیان قدرت اوست * هر چه یابی نشان حكمت اوست *