در بیان فضل تكبیر اوّل - ۲
و امیر المؤمنین عثمان رضی الله عنه گفت كه هر كه شتری در راه خدای تعالیٰ قربان كند بشمار هر مویی كه بران شتر باشد خدای تعالیٰ آن بنده را در بهشت كوشكی بدهد و اگر من توفیق یافتمی كه جمله شتران عالم قربان كردمی و آن همه از من فوت شدی بر من چندان رنج نرسیدی كه تكبیر اوّل از من فوت شدی و امیرالمؤمنین علی رضی الله عنه گفت كه هر كه كافریرا بكشد در جنگ بشمار هر مویی كه بر تن آن كافر باشد خدای تعالیٰ در بهشت كوشكی از برای او بنا كند و اگر من توفیق یافتمی كه جمله كافران عالم را در جنگ بكشتمی و آن همه از من فوت شدی بر دل من چندان رنج نرسیدی كه تكبیر اول فوت شود و در (فتاوای مسعودی) آورده كه رسول ؐ فرمود كه هر كرا در دنیا تكبیر اول فوت شود روز قیامت او را حسرت و ندامت بیش ازان كس باشد كه چهل هزار بار منكر و نكیر از وی سوال كنند و چهل هزار بار بهول و فزع قیامت مبتلا شده باشد حسرت آن كس كه تكبیر اول ازو فوت شده باشد ازین همه زیادت باشد و در (شرح علایی) [مولف شرح علایی (مسلسلات علائی) صلاح الدین خلیل توفی سنة ۶۹۴ ه.ق. [۱۲۹۵ م.]] می آورده كه نزدیک ابوحنیفه مقتدی تكبیر اول را برابر تكبیر امام گوید و درست آنست كه اختلاف در فضیلت است اما اگر برابر گوید یا پس از امام گوید روا بود و نزدیک ابوحنیفه مادامكه امام سبحانک اللّهم میخواند اگر مقتدی تكبیر اول بگوید ثواب تكبیر اول دریابد اگر مقابل تكبیر امام بگوید بهتر باشد و از ابوحنیفه نیز روایتست كه اگر مقتدی تكبیر پیوسته تكبیر امام نگوید ثواب تكبیر اول در نیابد و نزدیک ابویوسف و محمد آنست كه اگر امام سبحانک اللّهم میخواند مقتدی تكبیر گوید ثواب تكبیر اول دریابد و اگر نه نیافته باشد