در بیان فضل تكبیر اوّل - ۳
و امام زاهد (ابونصر صفّار) [ابونصر اسحاق صفار بخاری توفی سنة ۴۰۵ ه. [۱۰۱۴ م.] فی الطائف] گوید كه هر كه خواهد كه ثواب تكبیر اول دریابد چنان باید كه پیش از آنكه امام سه آیت تمام نكرده باشد اقتدا كند ویا هفت آیت یعنی اگر پیش از آنكه فاتحه نكرده باشد اقتدا كند تكبیر اوّل دریافته باشد و بعضی گفته اند كه اگر امام را در ركعت اول دریابد تكبیر اول دریابد و چنان باید كه چون امام براء اكبر رسد مقتدی آغاز كند و فتوی برین است كه چون امام تكبیر تمام كند مقتدی در پی او بگوید و در (صلوة مسعودی) آورده كه حسن بصری رحمه الله بعد از صبح خفته بود شیطان بیامد و پای مبارک وی بگرفت و گفت كه برخیز كه نباید كه تكبیر اول فوت شود خواجه برخاست و گفت كه ای ملعون همه را از نماز باز میداری و مرا بنماز میخوانی چونست این شیطان گفت كه ترسیدم كه اگر تكبیر اول از تو فوت شود چندان بگریی كه ثواب هزار تكبیر اول در یابی پس ترا آگاه كردم تا ثواب یک تكبیر اول بیش در نیابی و (سفیان ثوری) [سفیان ثوری صاحب مذهب توفی سنة ۱۶۱ ه. [۷۷۷ م.] فی بصرق] گفته است كه حضرت پروردگار بادی را بیافریده است فرمان دهد آن باد را تا ذكرها و تسبیحها و استغفارها كه در سحرگاه بنده گان بگویند آنها را در حضرت پروردگار عرض كند و هم سفیان ثوری میگوید كه چون شب در آید منادی ندا كند از زیر عرش كه ای عابدان برخیزید آواز منادی بگوش جان عابدان رسد برخیزند و بنماز گزاردن مشغول شوند تا وقت سحر و چون وقت سحر گاه شود منادی ندا كند از زیر عرش كه ای آمرزش خواهندگان برخیزید پس این ندا بگوش جان ایشان رسد برخیزند و توبه و آمرزش مشغول شوند تا بوقت دمیدن صبح