در بیان فضل تكبیر اوّل - ۵

و دیگر وقتی كه كسی زنا كرده باشد غسل كند دیگر وقتی كه تكبیر اوّل از بنده مؤمن فوت شده باشد آسمان بنالد و بگوید كه خداوندا مرا فرمان ده تا خود را بر سر وی زنم فرمان آید كه ای آسمان ساكن باش كه بنده من است شاید كه توبه كند و بیامرزم او را امّا بدانكه اگر بجای اللَّهُ أَكْبَرُ اللَّهُ أَعْظَمُ ویا الله ویا اللهُ الرَّحْمنِ ویا لَا آلَهَ إِلَّا اللَّهُ و سُبْحَانَ اللَّهِ گوید بنزد ابوحنیفه و محمد درست بود و نزد ابویوسف جز اللَّهُ أَكْبَرُ یا اللَّهُ الْاَكْبَرُ یا اللهُ الْكَبِیْر دیگر هیچ لفظ روا نباشد و فتوی بر قول ابوحنیفه و محمد است و اگر تكبیر اول بپارسی بگوید ویا قرآن در نماز بپارسی بخواند یا چون گوسفند را میكشد و نام خدای تعالیٰ بپارسی میبرد یا خطبهٔ جمعه یا التحیات بپارسی میخواند اگر این شخص عربی نمیداند باتفاق درست باشد و اگر این شخص عربی میداند نزدیک ابوحنیفه درست باشد و بنزدیک ابویوسف و محمد درست نباشد و همچنین هر ذكری و هر دعایی كه در نماز میخواند اگر همه بپارسی خواند یا بزبان تركی یا بزبان حبشی و غیر آن نزدیک ابوحنیفه روا بود و نزدیک ابویوسف و محمّد روا نبود و فتوی بر قول ابویوسف و محمّد است و (ابوبكر رازی) [ابوبكر احمد رازی توفی سنة ۳۷۰ ه. [۹۸۰ م.] فی بغداد] رحمه الله روایت میكند كه امام ابوحنیفه بقول ابویوسف و محمد آمده و این روایت در (جامع الصغیر خانی) آورده [مولف (شرح جامع الصغیر شیبانی) حسن بن منصور قاضیخان توفی سنة ۵۹۲ ه. [۱۱۹۶ م.]] امّا آنكه گفتیم قیام فریضه است خدای تعالیٰ میفرماید كه ای مؤمنان نماز كنید ایستاده و رسول الله ؐ فرمود كه بیمار نماز گزارد ایستاده و اگر نتواند بنشسته نماز و اگر نتواند بخوابانندش او را بر پشت و روی بقبله تا باشارت بگزارد و اگر باشارت نتواند گزارد خدای تعالیٰ سزاوارترست بر قبول عذر بنده گان