مكتوب نود و هشتم (۹۸) - ۲

و نیز فرمود آنحضرت علیه وعلیٰ اٰله الصلوات والتسلیمات شرم داشتن از ایمان است و ایمان در بهشت و فحش و بیهوده گفتن از بدی است و بدی در آتش دوزخ است بدرستیكه خدای تعالیٰ دشمن میدارد از حد درگزرنده بیهوده گوئ را آیا خبر ندهم شما را كه كیستكه حرام است وی بر آتش دوزخ و كیست كه حرام است آتش دوزخ بر وی بر هر آرمیده آهسته رو نرم طبع نزدیک بمردم نرم خو مسلمانان آرمیده نرم طبع منقاد اند مانند شتریكه در بینیش مهار انداخته اند اگر كشیده شود گردن می نهد و اگر بر سنگی نشانده شود می نشیند هر كه فرو برد خشمی را و حالانكه او قدرت داشته باشد بر اجراء آن بخواند آن را حق تعالیٰ روز قیامت روبروی همگنان خلائق تا آنكه مخیَّر گرداند او را در هر حُور [زن بهشت] كه خواهد هر آئینه مردی گفت مر پیغمبر را صلی الله تعالیٰ علیه وعلی آله وسلم اندرز كن مرا فرمود آنحضرت خشم مگیر پس بازگردانید آن مرد قول خود را چند بار فرمود خشم مگیر آیا خبر ندهم شما را باهل بهشت هر ضعیف حقیر پنداشته شده اگر سوگند خورد بر خدا هر آئینه راست گرداند حق تعالیٰ او را آیا خبر ندهم شما را باهل آتش دوزخ هر مردی درشت و سخت گوی خصومت كننده بباطل تكبر كننده چون خشم آرد یكی از شما و حال آنكه وی استاده است پس باید كه بنشیند پس اگر برود خشم ازو بهتر ورنه پس باید كه بر پهلو افتد بدرستی خشم گرفتن تباه میگرداند ایمان را چنانكه تباه میگرداند صبر شهد را كسی كه تواضع كند از برای خدا بلند گرداند او را خدا پس آن در نفس خود حقیر و خورد است و در چشمان مردم بزرگ و كسی كه تكبر كند پست گرداند او را حق تعالیٰ پس آنكس در چشمان مردم حقیر است و در نفس خود بزرگ تا آنكه هر آئینه وی خوارتر و سبكتر است بر مردم از سگ و خوک