مكتوب نود و هشتم (۹۸) - ۳

 گفت حضرت موسی پسر عمران عَلیٰ نَبِیِّنَا وَعَلیهِ الصَّلَوَاتُ وَالتَّسلِیْمَاتُ ای پروردگار من كیست عزیزترین بندگان تو فرمود كسی است كه چون قدرت یابد درگذرد و نیز فرمود عَلَیهِ الصَّلوٰة ُوَالسَّلامُ وَالتَّحِیَّة ُكسی كه نگاهدارد زبان خود را بپوشد خدایتعالیٰ عیب و نقصان او را و هر كسیكه باز دارد و فرو خورد خشم خود را باز دارد حق تعالیٰ ازان كس عذاب خود را روز قیامت و كسی كه عذر خواهی كند بسوی حق تعالیٰ بپذیرد خدا عذر او را و نیز فرمود عَلَیهِ الصَّلوٰةُ وَالسَّلامُ كسیكه هست بر وی حق برادر او یعنی آنچه گرفته باشد ازو بطریق ظلم از آبروی وی یا چیزی دیگر پس باید كه عفو كناند ازو امروز [در دنیا] پیش ازانكه نباشد دیناری و نه درهمی اگر باشد او را كاری نیک گرفته شود از وی باندازه ظلم وی و اگر نباشد او را نیكیها گرفته شود از بدیهای صاحب وی پس برداشته شود و بار كرده شود بران كسیكه ظالم است و نیز فرمود آنحضرت فرمود عَلَیهِ الصَّلوٰة ُوَالسَّلامُ آیا میدانید كه مفلس كیست گفتند مفلس در میان ما كسی است كه نیست درهم او را و نه متاع پس گفت بدرستی كه مفلس از امت من كسی است كه بیاید روز قیامت بنماز و روزه و زكوٰة و بیاید كه بتحقیق دشنام كرد این را و نسبت بزنا كرد این را و خورد مال این را و ریخت خون این را و بزد این را پس داده شود این شخص را از نیكیهای او و دیگر را از نیكیهای وی پس اگر فانی شود نیكیهای او پیش ازان كه ادای نموده شود آنچه بر وی است گرفته شود از گناهان ایشان پس انداخته شود بر وی پس انداخته شود در آتش دوزخ و مر وی است از معاویه رضی الله تعالیٰ عنه كه بتحقیق نوشت او بسوی عائشه رضی الله تعالیٰ عنها این كه بنویس بسوی من كتابی كه نصیحت كنی مرا دران و اكثار مكن (مختصر بنویس)