مكتوب نود و هشتم (۹۸) - ۴

پس نوشت سلام علیكم اما بعد پس به تحقیق من شنیدم پیغمبر خدا را صلی الله تعالیٰ علیه وعلیٰ اٰله وصحبه وسلم میگفت كسیكه طلب كند خوشنودی خدا را بناخوشنودی مردم كفایت كند او را خدای تعالیٰ با روگرانی مردم و هر كه طلب كند .... خوشنودی مردم را بناخوشنودی خدا بگذارد او را بسوی خلق و سلام بادا بر تو.

صَدَقَ رَسُوْلُ اللهِ صَلَّی اللهُ تعالیٰ عَلَیْهِ وَعَلی الِه وَصَحْبِه وَسَلَّم وَبَارَكَ رَزَقَنَا اللهُ سُبْحَانَه وَاِیَّاكُمُ التَّوفِیْقَ بِالْعَمَلِ بِمَا اَخْبَرَ الْخُبِرُ الصَّادِقُ وَالسَّلاَم این احادیث اگر چه بی ترجمه نوشته شده است اما بخدمت شیخ جیو رجوع نموده معانی اینها را فهمیده سعی خواهند كرد كه عمل بمقتضای اینها میسر شود بقای دنیا بس اندک است و عذاب آخرت بسیار شدید و دائمی است عقل دور اندیش را كار باید فرمود و بطراوت بی حلاوت دنیا مغرور نباید شد و اگر بدنیا كسی را عزت و آبرو باشد كفار دنیادار باید كه از همه عزیزتر باشند و بظاهر دنیا فریفته گشتن از بیخردیست فرصت چند روزه را غنیمت باید شمرد و در مراضی خدای عز وجل باید كوشید و بخلق خدای باید احسان نمود التَّعْظِیْمُ لِاَمْرِ اللهِ وَالشَّفَقَهُ عَلیَ خَلْقِ اللهِ هر دو اصل عظیم اند از برای نجات اُخروی مخبر صادق فرمود عَلَیهِ الصَّلوٰةُ وَالسَّلامُ هر چه فرموده است مطابق نفس الامر هست هزل و هذیان نیست خواب خرگوش تا چند خواهد بود آخر رسوائی است و بینوای كیف رسوای و بینوای قَالَ الله سُبْحَانَه وَتعالیٰ اَفَحَسِبْتُمْ انَّمَا خَلَقنكُمْ عَبَثاً وَاَنَّكُمْ اِلَیْنَا لَا تُرْجَعُونَ هر چند میداند كه وقت شما تقاضای استماع امثال این سخنان نمی كند و عنفوان جوانی است و تنعمات دنیوی میسر و حكومت و تسلط بر خلائق حاصل اما شفقت بر احوال شما باعث این گفتگو می گردد هنوز هیچ نرفته است وقت توبه و انابت است خبر شرط است

ع در خانه اگر كس است ++ یک حرف بس است++