Untitled Document

در بیان قربانی - ۲

 كه اكثر سال بر وی گذشته باشد و فربه و بالیده بود چنانكه اگر او را در میان گوسفند یک ساله رانند بیننده از دور فرق نتواند كرد قربان كردن وی جایز باشد بنابرین حدیث ابوهریره رضی الله عنه كه روایت میكند از رسول علیه السلام كه فرمود نعم الا ضیحه الجزع من الضان اذا كان ضخما عظیما و این حدیث در هدایه و نافع ست اما امام زعفرانی رحمة الله علیه میگوید جذع گوسفند هفت ماه است اما از شتر و دراز دنبال ماده اولٰیتر است از برای قربانی و از گوسفند نر اولٰیتر است اما بز از یک ساله كمتر قربانی را نشاید و وقت قربان كردن از صبح روز عید ست تا سه روز و افضل روز اول ست اما اهل شهرها را روا نباشد كه پیش از نماز عید قربان كنند كه رسول علیه السلام فرمود من ضحی قبل الصلوٰة فلیعد ذبیحته اما اهل شهر اگر خواهند كه پیش از نماز قربانی كنند آن ذبیحه را از شهر بیرون برد آنگاه قربان كند روا باشد و این روایت در كافی است اما اهل دیهها را بعد از صبح روز عید قربان كردن جایز باشد زیرا كه در دیهها عید و جمعه نیست 

روزها و شبهای مبارک

تا وقتیكه نمازهای فرض خود را ادا و تادیه نكند، الله تعالیٰ، نمازهای نافله وی را قبول نمی كند». عالم بزرگ و متخصص حدیث شریف، عبدالحق دهلوی "رحمة الله علیه" هنگامیكه این كتاب فارسی را شرح می كند چنین می گوید: «این حدیث شریف بیانگر اینست كه كسانی كه نمازهای قضا شدهٔ خود را نخوانده، نمازهای سنت و نافله را بخوانند، بیهوده زحمت می كشند.» زیرا، به نمازهایی كه فرض و واجب نیست، نمازهای نافله گفته می شود. به نمازهای نافله كه با نمازهای فرض ادا كرده می شود، نمازهای (سنّت مؤكّده) گویند. نمازهای نافله ایكه ادای آنها با نمازهای فرض خبر داده نشده است، نمازهای (سنّت زوائد) گویند.