اعتقادنامه – ۲

یعنی نردبانی كه یک پایه اش از سیم و یكی از زر بود و بر رفتن آنحضرت با جبرائیل برآن و ثنا و توقیر ملائكه در یمین و یسار آن نردبان مر آن حضرترا و وا شدن درهای آسمان بعد از استفتاح و تبشیر جبرائیل بقدوم شریف آنسرور دیدن بعضی از پیغمبرانرا در هر آسمانی و ترحیب همه نمودن سرور عالم را و سدرة المنتهٰی را با هزاران هزار غرائب و اهل بهشت را با همه نعم و انهار و اشجار در بهشت و اهل دوزخ را با همه آلام و اسباب تعذیب در دوزخ دیدن و از شوق لقای جناب اقدس التفات هیچكدام ننمودن و از سدرة المنتهٰی تا بلندی كه آواز نویشتن قلمهای ملائكه را میشنید تنها رفتن و بعد ازآن آن نور دیده آفرینش را در نور غوط دادن و برو خرق هفتاد هزار حجاب شدن بر حجابی مسافة پانصد ساله را بعد ازآن رفرفرا كه بساطیست سبز نورش بر نور آفتاب غلبه میكند پیش ایشان نهادن و برو سوار شدن و از كرسی گذشتن و بعرش مجید رسیدن و او را و زمان و مكان را پس انداختن و بمقام خطاب مستطاب به ایزد وهاب رسیدن و جمال بیهمال را چنانكه در آخرت بینند دیدن و كلام ایزد علام بدون صوت و حرف شنیدن و زبان بی زبانی را بمجید و ثنای الهٰی گشادن و خطابات با حضرت باریرا جلّت كبریائه جواب با صواب دادن و پنجاه نماز را برو و امت مرحومه او فرض نمودن و باره ها باشاره حضرت موسٰی برای تخفیف انها عروج و نزول نمودن و آنها را به پنج فرض رسانیدن و آنچه خداوند داد یافتن و دیدن و شنیدن با هزاران هزار خلعت و تشریف و تكریم بخوابگاه خود عودت فرمودن و خواب گاهش هنوز گرم بودن همه مطابق نصوص كتاب و سنّت است اگر چه همه از واجبات اعتقاد نیستند و در بعضی از آنها سخن هست بر سر اصل مدّعا رویم از وجوه امتیاز آنحضرت از دیگر پیغمبران اینكه سیّدالمرسلین است همه پیغمبران چه آدم و چه غیر او سایه نشین لوای اویند