در فواید نكاح - ۶
گفت: ترا كه پیش ازین عبادات تو در جملهٔ اعمال مجاهدان به آسمان میآوردند، اكنون یک هفته است تا از جملهٔ مجاهدان بیرون كرده اند. ندانیم تا چه كردهٔ؟ چون از خواب بیدار شد، درحال نكاحی كرد تا از جملهٔ مجاهدان باشد: اینست جمله فواید نكاح كه بدین سبب رغبت باید كردن در وی.
در كیفیت عقد و آداب آن و صفاتی كه نگاه باید داشت - ۱
اما شرایط نكاح پنج است: اول- ولی است كه بی ولی نكاح درست نبود، و هر كه ولی ندارد ولی وی سلطان بود؛ دوم- رضای زن، مگر كه دوشیزه بود: چون پدر ویرا بدهد یا پدر، برضای وی حاجت نباشد، و هم اولیتر آن باشد كه بر وی عرضه كنند، آنگاه اگر خاموش بود كفایت بود؛ سوم- دو گواه عدل بباید كه حاضر بود، و اولیتر آن بود كه جمعی از اهل صلاح حاضر شوند و بر دو اقتصار نكنند، پس اگر دو مرد باشد مستور [پوشیده - كسی كه مردم را بر حال او آگهی نیست] كه فسق ایشان مرد و زن را معلوم نباشد، نكاح درست بود؛ چهارم- آنكه لفظ ایجاب و قبول بگویند ولی و شوی یا وكیل ایشان چنانكه صریح بود-، و لفظ نكاح یا تزویج یا پارسی آن بگویند؛ و سنت آنست كه ولی گوید- پس از آنكه خطبه برخوانده باشد-: «بسم الله وبالله والحمدلله، فلانرا بنكاح بتو دادم بچندین كابین»، و شوی گوید: «بسم الله والحمدلله، این نكاح بدین كابین پذیرفتم»، و اولیتر آن بود كه زنرا بینند پیش از عقد، تا چون بپسندد عقد كند بالفت امیدوارتر بود؛ و باید كه قصد و نیت وی از نكاح فرزند باشد و نگاه داشتن چشم و دل از ناشایست، و مقصود تمتع و هوا نبود. پنجم- آنكه زن بصفتی بود كه ویرا نكاح وی حلال بود، و قریب بیست صفت است كه نكاح بدان حرام بود: