یک سال، بنام روزهای خضر (موسم سبز) و روزهای قاسم، به دو قسمت جدا می گردد. در روز ششم ماه می (مه) با روزهای خضر، تابستان شروع می شود و ۱۸۶ روز ادامه یافته در روز هفتم نوامبر پایان می یابد. روزهای قاسم نیز، در هشتم ماه نوامبر شروع می شود، در سالهاییكه ماه فبروری (فوریه) ۲۹ روز باشد ۱۸۰ روز طول می كشد، در سالهای دیگر ۱۷۹ روز طول می كشد و در روز پنجم ماه می (مه) پایان می یابد.

روزهای خضر دورهٔ تابستان را، روزهای قاسم نیز دورهٔ زمستان را نشان می دهد. چند روز بعد از شروع روزهای قاسم، روزهای گرم كه بنام «پاسترمه یازی» یاد میشود، می آید و در عقبش، سرماهای دوره زمستان شروع می گردد.

دانشمندان در یافتند كه در وجود بسیاری از حیوانات قبله نما های بیولوژیكی وجود دارد. مثلاً در سر پرندگان مهاجر مانیتیت، یک نوع فلزی كه از نظر آهن غنی است، وجود دارد. با این مانیتیت از میدان مغناطیسی دنیا استفاده می كنند و جهت خود را می یابند. در روز های ابری هم جهت خود را اشتباه نمی كنند. لیكن اگر به سرشان یک مغناطیس قوی بسته شود كبوتران در روزهای ابرآلود راهشان را گم میكنند. چون میدان مصنوعی كه از بستن مغناطیس بمیان آمد، میدان مغناطیسی طبیعی را تغییر می دهد. تثبیت حیواناتی كه میدان مغناطیسی را ادراک می كنند روز به روز افزایش می یابد. كبوتران، باكتریها، زنبورها، دلفین ها، سگ های آبی از جمله این حیوانات می باشند. كبوتران نامه رسان می توانند با صد كیلومتر سرعت ۱۵ ساعت بدون وقفه پرواز كرده هزار و پانصد كیلومتر راه طی كنند. این پرندگان مسیرشان را هیچ اشتباه نمی كنند.