بیان عبادات و عادات یومیه و لیلیه حضرت امام ربانی - ۲

در أواخر بیشتر بختم قرآن مجید در نماز اشتغال می نمودند بعد از أدای تهجّد به خشوع و استغراق تمام خاموش و مراقب می نشستند و پیش از صبح بدو سه ساعت ساعتی بر طبق سنت می غنودند تا تهجّد بین النومین بظهور انجامد و باز پیش از دمیدن صبح بیدار شده بنماز فجر می پرداختند و سنـّت بامداد را در خانه أدا می نمودند و میان سنت و فرض تكرار سبحان الله وبحمده سبحان الله العظیم به طریق خفیه میكردند و بعد از أدای فرض بامداد تا وقت اشراق در مسجد با اصحاب خود حلقه زده مراقب می نشستند آنگاه نماز اشراق را بطول قراءت چهار ركعت بدو سلام أدا فرموده بتسبیحات و أدعیهٔ ماثوره كه دران وقت آمده میپرداختند بعد ازان بحرم رفته لحظهٔ از احوال عورات و اطفال خبر می گرفتند و اموری را كه بمعاش تعلق داشته می فرمودند بعد ازان بخلوت می شدند و بقراءت قرآن مجید توجه می نمودند و بعد از أدای تلاوت طالبان را طلب نموده پرسش احوال ایشان می فرمودند یا خلص اصحاب را طلب نموده باسرار خاصه لب می كشودند و باستماع آن سامعان را از خود می ربودند كه در اسماع آن معرفت القای نسبت و اعطای نعمت می نمودند ناگاه هر یک از یاران را موافق حال او و استعداد او بامری دلالت می نمودند و بر حال و واردی كه برو فایض شده بود اطلاع می بخشیدند و همه را به علو همت و اتـّباع سنـّت و دوام ذكر و حضور و مراقبت و اخفای حال تاكید می كردند و می فرمودند كه اگر به تمام دنیا وما فیها یک فعل مرضیٔ او سبحانه معلوم گردد و عمل بمقتضای آن میسر شود غنیمت عظیم دانید و حكم آن دارد كه كسی بخذف ریزهٔ چند جوهر نفیس خرج عالم را بخرد و بجماد لا طایل روح بدست آرد