بیان عبادات و عادات یومیه و لیلیه حضرت امام ربانی - ۴

 و تمكین ایشان به مرتبه بود كه با وجود ورود این احوالات عظیمه هرگز آثار تلوین بر ایشان ظاهر نمی شد و خروشی و صیحه بل آه بلندی به ظهور نمیرسید در مدت دو سال كه بنده حاضر خدمت بود سه چهار بار دیده شد كه قطرات اشک بر چهرهٔ همایون فرود آمد و سه چهار بار دیگر در وقت بیان معارف عالیه در چشم و رخسار ایشان سرخی و بر خدّین شریفین عرق حرارتی مشاهده نمود روزی در اثناء بیان معرفتی ساعتی خاموش گشتند بعد ازان فرمودند كه درین وقفهٔ خاموشی احوال شگرف و معاملهٔ عظیم به ظهور رسید و دران وقت از چشمهای ایشان اثر غیبت و از بشره فی الجمله رنگ حمرت ظاهر بود جز این قدر از تلوین نشانی پدیدار نه چون ضحوهٔ كبریٰ می شد نماز ضحٰی را در خلوت أدا نموده باز بحرم تشریف می بردند و با آن جماعه طعام تناول نموده خود بنفس نفیس توجه فرموده به همه فرزندان و درویشان یكیک از هر چه پخته شده بود میرساندند و اگر كسی آن وقت از فرزندان و درویشان و خادمان حاضر نمی بود أمر میكردند كه حصّه او بگذارند و بعد از تناول طعام أدعیهٔ ماثوره كه در آنوقت آمده میخواندند و در اخیر ایام كه عزلت گزیدند و صوم بود طعام در همان خلوتخانه تناول می فرمودند قراءت فاتحه بعد از طعام چُنانكه بین الانام معروف گشته از ایشان كمتر دیده شد كه در احادیث صحیحه نیامده است هر روزی پیش از نیم روز چیزی میخوردند و آن هم بغایت قلیل مع ذلک می فرمودند چه توان كرد كه بحكم اقتضای آخر زمان در گرسنگیها كمال اتـّباع آن سرور دین و دنیا صلی الله علیه وآله وسلم مُیسّر نمی شود و نیز می فرمودند از اموری كه عارف را از ملكیت به بشریت نزدیک می سازد هیچ چیز چون خوردن نیست