و صحابه بر وی گشاده یک دیگر را دیدندی و غیبت یكدیگر نكردندی، و این از فاضلترین عبادات دانستندی، و خلاف این از نفاق شمردندی.

و قتاده- رضی الله عنه- همی گوید: عذاب القبر سه قسم است: یک ثلث آن غیبت است، و یک ثلث آن سخن چیدن؛ و یک ثلث جامه از بول نگاه نداشتن. و عیسیٰ- علیه السلام- با حواریان بر سگی مردار بگذشت، گفتند: این گنده چیزیست! عیسیٰ- علیه السلام- گفت: آن سپیدی دندان وی سخت نیكو چیزی است، ایشانرا بیاموخت كه از هر چه بینند آن گویند كه نیكوترست. خوكی بر عیسیٰ- علیه السلام- بگذشت، گفت: برو بسلامت، گفتند: یا روح الله، خوک را هم چنین می گویی؟ گفت: زبان خود را خو فرا نكنم جز فرا خیر. و علی بن الحسین- رضی الله عنه- یكی را دید كه غیبت همی كرد، گفت خاموش كه این نان خورش سگان دوزخ است.

بدانكه چنانكه معنی توانگری آن باشد كه اعیان مال ملک وی باشد و اندر تصرف و قدرت وی بود، معنی احتشام و خداوندی جاه آن بود كه دلهاء مردمان ملک وی بود یعنی مسخر وی باشد و تصرف وی اندران روان بود، و چون دل مسخر كسی باشد تن و مال تبع آن باشد. و دل مسخر كسی نشود تا اندر وی اعتقادی نیكو نكنند بدانكه عظمت وی اندر دل فرود آید بسبب كمالی كه اندر وی بود یا بعلم یا بعبادت یا بخلق نیكو یا بقوت یا بچیزی كه مردمان آنرا بزرگ دانند، چون این اعتقاد كند دل مسخر شود و بطوع و رغبت طاعت وی دارد و زبانرا بر مدح و ثنا دارد، و تن را بر خدمت دارد و ویرا بران دارد كه مال فدا كند تا همچنانكه بنده مسخر مالک باشد وی مرید و دوست و مسخر نام و جاه بود