فصل هشتم در اوقات نماز - ۱
در شرح تنبیه میگوید كه بعضی از شافعیه برآنند كه نافله در روز جمعه مكروه نیست نه نزدیک طلوع و نه نزدیک غروب و نه نزدیک استوا از برای شرف روز جمعه كه روایت كرده اند كه ان الجحیم لا تسعّر یعنی دوزخ در روز جمعه تافته نشود در هدایه میگوید باكی نیست نماز قضا كردن و سجدهٔ تلاوت آوردن و نماز جنازه گذاردن بعد از نماز بامداد و بعد از نماز دیگر و مكروه است نافله گذاردن در وقت بیرون آمدن امام از برایٔ خطبه در روز جمعه و در وقت اقامت و اگر شروع كرده بود كه امام بیرون آمد آن نافله قطع نكند و مكروه است نافله گذاردن پیش از نماز عیدین و وقت خطبهٔ عیدین و وقت خطبهٔ كسوف و استسقا و اگر در اوقات ثلثه یعنی طلوع و غروب و استوا شروع كرد بنماز نفل افضل آنست كه قطع كند آنرا و در وقت غیر مكروه ادا كند و اگر قطع نكند بد كرده باشد و بر وی چیزی نباشد و اگر دران وقت یعنی بعد از نماز فجر و عصر شروع كرد بنفل پس فاسد گردد آن نماز نافله را لازم آید بر وی قضایٔ آن نافله در ذخیره میارد كه اگر دو ركعت نماز گذارد بگمان آنكه صبح طالع نشده بعد ازان معلوم شد كه صبح طالع شده جایز بود او را از دو ركعت سنت نماز بامداد باتفاق و اگر در نماز بامداد بود كه آفتاب طالع شد نمازش فاسد شود و اگر در میان نماز دیگر بود كه آفتاب فرو رفت نمازش تباه نشود در وافی و خلاصة الدلایل میارد كه مستحب ست تاخیر كردن نماز بامداد در همه وقت یعنی در روشنی گذاردن لقوله علیه السلام اسفروا بالفجر و در خنكی گذاردن نماز پیشین بتابستان و تقدیم وی در زمستان از برایٔ تكثیر جماعت و تاخیر نماز دیگر چندانكه آفتاب متغیر نشود