بیان عبادات و عادات یومیه و لیلیه حضرت امام ربانی - ۱

 گاه وقت تهجّد صورت مثالیهٔ كدورات آن بنظر می درآید و طعام را به خشوع و حضور تمام تناول می نمودند و یاران را نیز آن وقت بحضور و خشوع تاكید می كردند و در وقت طعام خوردن زانوی یسار را خوابانیده و زانوی یمین را بران می نهادند و گاه درغیر مجالس دیده می شد كه هر دو زانو را برداشته تناول می فرمودند و بعد از تناول لحظهٔ چند بحكم سنـّت قیلوله می فرمودند و مؤذن ایشان در اول وقت ظهر اذان میگفت بعد از شنودن اذان بلا اهمال متوجه وضو می شدند و بسنـّت زوال می پرداختند و می فرمودند حضرت رسالت مآب صلی الله علیه وآله وسلم از زمان بعثت تا ایام رحلت از دنیا سنـّت زوال را ترک نه كرده اند قراءت دران گاه از طوال مُفصّل بود و گاه از قصار و بعد ازان چهار ركعت فرض ظهر و دو ركعت سنـّت آن و چهار ركعت سنـّت دیگر هم میگذاردند بعد از فراغ از نماز ظهر نشسته از حافظ جزوی یا كم و بیش ازان قرآن می شنودند و اگر درسی بود می فرمودند و اگر حافظ حاضر نبود خود بخلوت رفته تلاوت می نمودند و نماز عصر را در اول وقت بعد از خروج مثلین أدا می كردند و چهار ركعت سنـّت پیش از عصر را دیده نشد كه ترک كرده باشند بعد از عصر تا قریب وقت غروب با یاران بسكوت و مراقبه می گذرانیدند و درین حلقهای فجر و عصر باطنا ً متوجه احوال مسترشدان می شدند و نماز مغرب را نیز اگر روز غیم نبودی در اول وقت أدا نموده بعد از أدای فرض بهمان جلسه ده بار سرا ً كلمهٔ لٰا الٰه الا الله وحده لٰا شریک له را [میخواندند برای فصل بین السنه والفرض زیاده از اللهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَمِنْكَ السَّلَامُ تَبَارَكْتَ ذَا الْجَلَالِ وَالْإِكْرَامِ] كرام نمی نمودند و بعد از أدای دو ركعت سنـّت و چهار ركعت اَوّابین با أدعیهٔ ماثوره كه دران وقت آمده می پرداختند و اوّابین را گاه چهار ركعت و گاه شش ركعت میگذاردند و اكثر قراءت دران سورهٔ واقعه می بود