نصایح و مناجات پیر طریقت شیخ بزرگوار «خواجه عبدالله انصاری - ۳

الٰهی بیاموز تا سر دین بدانیم بر افروز تا در تاریكی نمانیم، تلقین كن تا آداب شرع بدانیم توفیق ده تا در خلاب طمع نمانیم، تو نواز كه دیگران ننوازند تو بساز كه دیگران نسازند، همه را از خود پرستی رهایی ده همه را بخود آشنایی ده، همه را از مكر شیطان نگاه دار همه را از كینهٔ نفس آگاه دار.

الٰهی دلی ده كه طاعت افزاید طاعتی ده كه ببهشت راه نماید، علمی ده كه درو آتش هوا نبود عملی ده كه دراو روی ریا نبود، دیده ای ده كه عز ربوبیت تو بیند دلی ده كه ذل عبودیت تو گزیند، نفسی ده كه حلقه بندگی تو در گوش كند، جانی ده كه زهر حكمت را بطبع نوش كند،

الٰهی تو ساز كه ازین معلولان شفا نیاید تو گشا كه ازین مغلولان كاری نكشاید.

الٰهی بصلاح آر كه نیک بی سامانیم جمع دار كه نیک پریشانیم.

الٰهی ظاهری داریم شوریده باطنی داریم در خواب سینه ای داریم پرآتش دیده ای داریم پرآب گاه در آتش سینه سوزانیم و گاه در آب چشم غرقاب.

الٰهی اگر نه با دوستان تو در رهیم، آخر نه سگ اصحاب كهف درگهیم، آنكه بجان زنده است از زندگانی محروم است آنكه جان بداد زنده حی قیوم است، اگر سر این كار داری خیز و قصد راه كن نی زاد برگیر و نی همراه را آگاه كن عاقبت را بناز سخن كوتاه كن، هزار نوحه گر نه بس مرا وقتی كه سر بزانوی خویشم هزار مطرب نه بس مرا وقتی كه از تو اندیشم. دوستی او ما را هست كرد و رها كرد نشانی فرا داد و نشانهٔ بلا كرد، روزگاری او را می جستم خود را می یافتم اكنون خود را می جویم او را می یابم. لقمهٔ حرام و راضی شدن بنام الله داند كه ماتمی بود تمام،