پیدا كردن علاج حرص و طمع - ۲

و گفت -علیه الصلاة والسلام-: «خرج به تدبیر و آهستگی یک نیمه معیشت است».

علاج دوم آنكه چون كفایت روز یافت دل اندر مستقبل چندان نبندد، كه امل وی دراز شود و آرام نگیرد در طلب آن و شیطان او را غلبه كند چنانكه گفت: «الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُمْ بِالْفَحْشَاءِ [شیطان شما را بدرویشی وعده میدهد و بكار زشت فرمان میدهد] » خواهد كه ترا از بیم رنج درویشی فردا امروز بنقد اندر رنج دارد و بر تو همی خندد، كه باشد كه خود فردا نیاید و اگر بیاید رنج آن بیش از آن نخواهد بود كه امروز بنقد خود را در آن افگند، و حذر ازین بدان بود كه بداند روزی بسبب حرص حریص زیادت نشود و آنچه مقدرست لابد برسد رسول -صلی الله علیه وسلم- بابن مسعود بگذشت و او را سخت اندوهگین دید، او را گفت: غم بسیار بر دل منه كه هر چه تقدیر كرده باشد بشود و آنچه روزی تست برسد لابد؛ و باید كه بداند كه روزی بنده بیشتر از جایی بود كه نپندارد، چنانكه گفت: «وَمَنْ يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً وَيَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ [هر كه از خدا بترسد راهی برایش میگذارد و از جایی كه نمیداند روزی او را میرساند] » و سفیان ثوری گفت: پرهیزگار باش كه هرگز هیچ پرهیزگار از گرسنگی نمرد، یعنی حق سبحانه وتعالیٰ دل خلق بر تو چنان گرداند كه بشفقت كفایت تو ناخواسته همی رسانند و بوحازم رحمة الله علیه گفت هر چه هست دو قسم است: آنچه روزی منست بی تعجیل من برسد، و آنچه روزی من نیست بجهد همه اهل آسمان و زمین به من نرسد.