پیدا كردن فضل و ثواب سخاوت - ۱

بدانكه هر كه مال ندارد باید كه حال وی قناعت بود نه حرص، و چون دارد حال وی سخاوت بود نه بخل، كه رسول -علیه السلام- فرموده است: «سخا درختی است اندر بهشت، هر كه سخی باشد دست اندر شاخ وی زده باشد و ویرا همی برد تا ببهشت، و بخل درختی است اندر دوزخ، و هر كه بخیل بود او را همی برد تا بدوزخ»، و گفت: «دو خلق است كه خدای سبحانه وتعالیٰ آنرا دوست همی دارد: سخا و خوی نیک، و دو خلق است كه آنرا دشمن دشمن همی دارد: بخل و خوی بد»، و گفت:«حق سبحانه وتعالیٰ هیچ ولیّ نیافرید بخیل و بدخو»، و فرمود: «گناه سخی فرا گذارند، كه هر گاه كه ویرا عسرتی بود دستگیر او حق تعالیٰ باشد». و رسول -علیه السلام- قومی را اندر عزا بگرفت و همه را بكشت الا یكی، علی -رضی الله عنه- گفت: «یا رسول الله چون همه را كیش یكی و گناه یكی و خدا یكی این یكی را چرا نكشتی؟! گفت: زیرا كه جبرئیل -علیه السلام- مرا خبر داد كه وی سخی است. و گفت: «طعام سخی داروست و طعام بخیل علت»، و گفت: «سخی بخدای سبحانه وتعالیٰ و ببهشت و بمردمان نزدیكست و از دوزخ دور: و بخیل بخدای سبحانه وتعالیٰ و ببهشت و بمردمان دورست و بدوزخ نزدیک» و گفت -صلی الله علیه وسلم-: «حق تعالیٰ جاهل سخی را دوستر دارد از عابد بخیل، و بدترین علتها بخیلی است» و اندر خبرست كه: «حق تعالی وحی كرد بموسیٰ -علیه السلام- كه سامری را بمكش كه وی سخی است». آثار: علی -رضی الله عنه- گوید: «چون دنیا بر تو اقبال كند خرج كن كه از خرج كم نشود، و چون از تو بگریزد خرج كن كه بنماند». یكی قصه ای نوشت بحسین بن علی -رضی الله عنهما-، فراستد و گفت: حاجت تو رواست، گفتند: چرا نبشته بر نخواندی؟ گفت: ترسم از خدای تعالیٰ كه از دل ایستادن او پیش من از من پرسد.