در بیان روا بودن اقتدا كردن بامام - ۲
و اگر تا پیش در صفها پیوسته نباشد و میان او و آن قوم كه در مسجد ایستاده اند چندانی كشاده ماند كه گردونی بگذرد اقتداء او درست نباشد و فتوی برینست مگر در نمازگاه عید كه در آن وقت كه نماز عید میگزاردند حكم مسجد دارد كه اگر میان صفّی تا صفی صد گز كشاده باشد یا زیاده باشد در نماز عید اقتدا درست باشد و نمازگاه عید در وقت گزاردن نماز عید حكم صحرا ندارد باقی در همه اوقات حكم صحرا دارد و در (فتاوای حجه) آورده كه اگر در نمازگاه عید نماز فریضه بگزارند اگر میان صفی تا صفی چندانی كشاده ماند كه گردونی بگذرد اقتدا آن صف درست نباشد و اگر میان این كشادگی دو مرد بایستد نزدیک ابویوسف اقتدای آن قوم كه در پس این دو مرد باشد درست باشد و نزدیک امام ابوحنیفه و محمد اگر سه مرد باشد آن صف كه در پس آن سه مرد باشد درست باشد و اگر دو مرد بایستد درست نبود و اگر امام بر یک طرف راه بایستد قوم بر دیگر طرف و اقتدا كند اگر چندانی كشاده مانده باشد كه گردونی بگذرد اقتدا درست نباشد و اگر درین كشادگی دو مرد بایستد نزدیک ابویوسف درست باشد و نزدیک ابوحنیفه و محمد درست نباشد و ابویوسف دو مرد را یک صف میدارد و ابوحنیفه و محمد سه مرد را یک صف میدارند اما اگر امام بر یک طرف جوی بایستد و قوم بر دیگر طرف اقتدا درست نباشدو در (محیط) آورده كه بعضی گفته اند كه اگر جویی باشد كه پیاده از آنجا نتواند گذشت و بعضی گفته اند كه اگر جویی باشد كه مردی بقوت ازان نتواند كه باز جهد و بعضی گفته اند كه اگر جویی چنان باشد كه بی كشتی خرد و بزرگ از آنجا نتوان گذشت اقتدا درست نباشد و فتوی برین است و اگر حوضی چنانكه اگر نجاستی در یک طرف آن حوض افتد از دیگر طرف آن حوض وضو ساختن روا باشد اگر امام در یک طرف چنین حوض بایستد و قوم در دیگر طرف اقتدا درست نبود