«نوع دیگر از نصایح» پیر طریقت شیخ بزرگوار «خواجه عبدالله انصاری» رحمة الله علیه - ۱

تا نیكو نیندیشی مگوی سود هر دو جهان در صحبت دانا شناس، معیوب را شوم دان، جمع مال را اقبال و خرج ناكردنش را ادبار و وبال دان، خود را از همه عالم كمتر دان، بیهوده گویی را سر همه فتنها دان.

دوستی نمودن دشمن را دوستی مدان، توانگری مطلق خرسندی را دان. رضا دادن بفساد را سر معاصی دان، عالمانرا دانا و بینا شمر، نادانرا زنده مشمر، نسیه را مال مدان، برآوردن حاجات را بزرگ كاری دان، دلیری بی سلاح را نادانی دان، از تقوی زاد آخرت بساز، ناشنیده مگوی تا نپرسند مگوی، تن را در دریاهای آرزو غرقه مكن، بغم كسان شادی مكن، محال را با هیچ تاویل باور مكن. هیچكس را بخصومت و جنگ وعده مده. از فرمانبرداریٔ نفس حذر كن. مال را فدای تن كن، تن را فدای مال كن، دوست را بتواضع بنده كن، از گناه لاف مزن عزت را از هیچ سزاواری باز مدار، در سفر خود را از آن خوشتر دار كه در حضر داشتی، اگر صلح بر مراد نرود جنگ را باش، گمان خلق در حق خود خطا مكن، در جایی كه باشی كستاخ مباش كه خدای تعالیٰ با تست، در مهمات ضعیف رأی و سست همت مباش، عهد را در حالت غضب و سخط نیكو دار، چیزی مگوی كه عذر باید خواست. چون پیش بزرگی نشینی همه گوش باش، چون او سخن گوید تو خاموش باش. در جایگاه تهمت مرو، بنده ای كه فروختن خواهد در خانه مدار، غم با كسی گوی كه از تو كم تواند كرد، سرّ خود با زن مگوی، بیمار را و نادان را و مست را پند مده، شغل اگرچه خورد بود بنا آزموده مفرمای، دوستانرا از عیب خودشان آگاه مكن، چون بخانهٔ كسان در آیی چشم را صیانت كن، مردمرا بمعامله بیازمای آنگاه دوستی كن، بهترین زندگانی نیكنامی را شناس، مردمانرا بچرب زبانی مفریب، با صاحبان دولت مكاوحت مكن،