جمره، افزایش گرما، به فاصله های هفت روزه میباشد كه، در هنگام نزدیک آمدن بهار ابتدا در هوا، بعد در آب و در نهایت در خاک بمیان می آید. جمره بمعنی قطعه سوخته ذغال، بمعنی گدازه (اخگر) می باشد. افتادن جمره ها نظر به روزهای قاسم انجام میگیرد. جمره اول، به هوا، در یكصد و پنجمین روز قاسم (در۲۰ فبروری (فوریه))، جمره دوم، به آب، در یكصد و دوازدهمین روز (در ۲۷ فبروری (فوریه))، جمره سوم، به خاک، در یكصد و نوزدهمین روز (در ۵ مارچ (مارس)) می افتد. امروز یكصد و دوازدهمین روز قاسم، یعنی روزی است كه اولین جمره به آب می افتد. جمره ها، مژده دهنده شروع به گرمی گراییدن هوا و پشت سر گذاشتن روزهای سرمای زمستان می باشد.

بدانكه این چنان مشكلست كه گروهی انكار كرده اند در حق خدای تعالی، شرح این مهم بود؛ اگر چه سخن در این باریكست و هر كسی نداند و فهم نكند، ولكن ما بمثالها چنان روشن كنیم كه هر كسی كه جهد كند فهم كند؛ بدانكه اصل دوستی پیشتر بباید شناخت كه چیست: بدان كه معنی دوستی میل طبعست بچیزی كه خوش بود، اگر آن میل قوی باشد آنرا عشق گویند؛ و دشمنی نفرت طبع است از چیزی كه ناخوش بود، و آنجا كه خوش و ناخوش نبود دوستی و دشمنی نبود. اكنون باید كه بدانی كه خوشی چه بود: بدان كه چیزها در حق طبع بر سه قسمست: بعضی آنست كه موافق طبع توست و با آن بسازد، بلكه تقاضا آن میكند، آن موافق را خوش گویند؛ و بعضی است كه ناموافق و ناسازگار است و برخلاف مقتضی طبعست، آنرا ناخوش گویند؛