خواندن استغفار - ۲

محمد معصوم فاروقی، در جلد دوم مكتوب هشتادم (مكتوبات معصومیه) می فرماید كه: (برای نجات از بلاها و محنت ها، خواندن استغفار خیلی مفید است و تجربه كرده شده است. بغیر از مرگ از هر درد نجات می دهد. به كسی كه اجلش فرا رسیده باشد، نیز كمک می كند كه بدون درد و رنج بمیرد. در حدیث شریف خبر داده شد كه از هر رنج و محنت نجات خواهد داد و رزق را فزون خواهد گردانید. اگر استغفار و همهٔ دعاها را بدون تفكر به معانی آنها و با قلب پاک نگوید، تنها با زبان بگوید، هیچ فایده ای نخواهد داشت. اگر سه بار با زبان بگوید، قلب پاک نیز شروع به گفتن می كند. برای گفتن [دعا كردن] قلبی كه با ارتكاب گناه سیاه شده است، لازم می آید كه با زبان بسیار تكرار نماید).

عادت خداوند (عادتُ الله) اینگونه است كه، هر چیزی را با سبب می آفریند. برای نائل شدن به یک چیز، باید سبب آفرینش آن چیز را انجام داد. سبب معنوی كه در آفریده شدن هر چیز [سبب] مشترک می باشد، صدقه دادن، هفتاد بار خواندن دعای (استغفرالله من كُلِّ ماٰ كَرِه الله) می باشد. این دو سبب معنوی، به یافتن سبب های مادّی نیز كمک می كند.

حدیث شریفیكه در (مفتاح النجاة) نوشته شده، چنین است: (اگر شخصی، برای مومنان، هر روزی بیست و پنج بار، استغفار بخواند، خداوند متعال از قلب آن شخص غل و حسد را بیرون می كند. نام آن، در میان اسامی ابدال نوشته می شود. به تعداد كل مومنان، به او ثواب نوشته می شود.