شبی است در داخل ماه مبارک رمضان شریف. به گفته امام شافعی "رحمة الله تعالی علیه" در هفدهمین شب، به قول امام اعظم ابوحنیفه در بیست و هفتمین شب بسیار واقع میشود. فرموده شد كه، بین شب های بیستم و سیم بجوئید. ارزشمندترین شب می باشد كه در قرآن كریم مدح شده است. در این شب قرآن كریم به رسول خدا شروع به نزول كرد.

بدانكه هر چه خدای تعالی آفریده است در حق آدمی چهار قسم است: یكی آنست كه هم اندرین جهان سودمندست و هم در آنجهان، چون علم و خلق نیكو، و درین جهان نعمت بحقیقت اینست، دوم آنكه در هر دو جهان زیانكارست چون نادانی و خوی بد، و بلا بحقیقت اینست، سیم آنكه درین جهان با راحت است و درانجهان با رنج، چون بسیاری نعمت دنیا و تمتع بدان، و این نعمت است نزدیک ابلهان و بلاست نزدیک عارفان، و مثل این چون گرسنه است كه انگبین یابد كه زهر در وی بود: اگر ابله بود و نداند كه در وی زهرست نعمت شمارد، و اگر عاقل بود بلا شمرد، چهارم آنكه درین جهان با رنج بود و دران جهان بار راحت، چون ریاضت و مخالفت شهوت، و این نعمت است نزدیک عارفان، چون داروء تلخ نزدیک بیمار عاقل، و این بلاست نزدیک ابلهان.