اعتقادنامه – ۳
وخلاصی از عذاب آخرت در حق او متصور نه و فاقد عمل احتمال نجات دارد كه امر او مفوّض به مشیئت اوست سبحانه و تعالی كه اگر خواهد عفو فرماید و اگر خواهد بقدر ذنب عذاب كند خلود در نار مخصوص بفاقد اعتقاد است و مقصور بر منكر ضروریات دین فاقد عمل اگر چه معذب شود اما خلود نار در حق او مفقود است تا اینجا كلام حضرت قطب الطرائق و غوث الخلائق امام ربّانی مجدّد الف ثانی است قدّس سرّه كه باتسمیه و تحمید بعین عبارت ایشان ایراد كرده شد تیمنا و تبركا شاید كه ببركت این كلمات مباركه واهب بیمانند این رساله را ازین مسكین بی بضاعت قبول و بهانه آمرزش او فرماید كه بهشت را به بها ندهند به بهانه دهند و بهمین امید و تمنّا این رساله را بصورت شرح حدیث حضرت سرور كائنات علیه و علی آله و صحبه افضل الصلوة و التسلیمات او را نمود بود كه شمئه از بركات كلمات تامّه عائد این اعتقاد نامه شود و بدان سبب عقائد مسلمانانرا صلاحی و این مجرم معترف را فلاحی بهمرسد استدعا از حضرت كریم بی نیاز بنده نواز اینكه با وجود قلّت اخلاص و عدم صفای نیّت این عمل و سائر اعمال را ازین فقیر خطاكار به پذیردو او را به هفوت نفس خسیس و تلبیس ابلیس نگیرد كه اعمال گرفتارانرا در دار الاحسان بی نیازی او مقداری و زرنا سره كردار ناسزایا نرا در صرافخانه فضل او عیاری نیست انه هو ارحم الراحمین و اكرم الاكرمین
بدانكه اجماع فرقه ناجیه اهل سنت شكر الله مساعیهم الجمیله منعقد است براینكه بر هر مكلّفی مسلم استدلال بر وجود ذات اقدس واجب الوجود و صفات سلبیّه و ثبوتیّه او تعالی واجب است و بعضی گویند اول واجبا آنست پس بتایید الهی و امداد حضرت رسالتپناهی علیه وعلی آله وصحبه الصلاة والسلام